شکارچی

مغز من موقع بررسی از مرجع کابوس طبق کپی رایت ها بهم هشدار میده، قبلا زیاد ازش نوشتم، اگر اشتباه نکنم یک بار هم گفته بودم که به توانایی کنترل خواب رسیدم و با کاراکترهای بررسی از مرجع کابوس طبق کپی رایت های فلج کننده ام (همون خوابهای بختکی) وارد دیالوگ میشم،...

تازه دانشگاه قبول شده بودم، سال هشتاد و شش، نشسته بودم عقب ماشین، کنارم دختر عمه ام، جلو هم بزرگترین دخترعمه ام که همسن پدرمه و شوهرش! یادم نیست کجا میرفتیم، یادمه جر و بحثشون شد، از همین جر و بحث های زن و شوهری، با هر اخم و هر حرفیشون ضربان قلبم تندتر میشد، عادت کرده بودم ضربان قلبم توی همچین شرایطی تند بشه، یعنی چیزهایی دیدم که همچین اتفاقاتی بزرگترین فشار روانی ممکن رو روی من وارد میکرد، همونجور اونها با هم جر و بحث میکردن و من بیشتر استرس میگیرفتم، قلبم تندتر میزد، نا آرومتر و احتمالا سفیدتر میشدم و همینطور که من بیشتر گوش به زنگ خطر میشدم، این یک...

وقتی هر شب کابوس میبینید، اینجوری میشه که بعد از یه مدت به شکل کاملا ناخودآگاه، جوری که حتی خودتون نمیفهمید - و من میفهمم چون تخصصم فهمیدن اینهاست - میل زیادی به بیدار موندن تا خود صبح پیدا میکنید. اینجوری هم نیست که استرس بگیرید "وای شب شده الان میخوابم کابوس میبینم"، نه جریان اینه که تازه وقتی حس میکنید چشمتون داره گرم میشه یهو هوس فیلم دیدن میکنید، بعد ساعت میشه دو سه و یهو دلتون چایی یا قهوه میخواد، یهو بازی ها و کتابهایی که در طول روز عمرا بهشون کاری نداشتید شیرین ترین وقایع بشری میشن، همینجوری تا پنج و شش بیدار میمونید و باز هم میلی به خواب ندارید...