خیلی وقته اینجوری شده که وقتی برای یکی کامنت میذارم ذوق میکنه که "واییییی هولدن برام کامنت گذاشته" وقتی به یکی پیغام خصوصی میدم لذت مضاعف میبره که "هولدن با من شخصا کار داره" وقتی وبلاگی رو دنبال میکنم نویسنده اش میاد و ابراز ارادت میکنه که "اوه اوه هولدن اومده"، بیشتر از اون و برای قدیمی تر ها - که نه خفنم براشون نه غریبه نه سلبریتی شکر خدا - وقتی از چیزی تعریف میکنم دسته جمعی سکته میکنن، که وای هولدنم میتونه از یه چیزی خوشش بیاد، وقتی با چیزی موافقم تعجب میکنن که مگه یه حرف ممکنه چقدر درست باشه، وقتی اثری رو توصیه میکنم باور عمومی - فارغ از واکنششون بعد از اثر - اینه که حتما شاهکاره، اصلا برای همینه چیزایی که من معرفی میکنم بهشون نمیچسبه، چون توقعشون از هولدن چیز دیگه است! خیلی وقته که حداقل اینجا، هر رفتار من یک "اتفاق" میشه!
اما اصلا موضوع حرفم من نیستم، موضوع حرفم شمایین! من میخوام که همتون اتفاق بشید، اتفاقهای زندگی خودتون، من دوست دارم مرکزیت شما رو توی دنیای خودتون ببینم، چون لایقشین! برای اینکه اتفاق باشید، قبلش باید خودتون باشبد، باور کنید تعارف، مهربونی بیش از حد، همه رو راضی نگه داشتن، دختر و پسر خوب بودن، همیشه در دسترس و همیشه موقر بودن هیچ کس رو برای بقیه در حد یه اتفاق مهم نمیکنه، بیشتر میشید یه ابزار که سرویس های خوبی میدید و برای اون هم دوست داشته میشید! خودتون باشید، در تک تک لحظات زندگیتون، خودتون توی زندگیتون جاری باشید، خودتون حرف بزنید، خودتون تصمیم بگیرید، نظر خودتون رو بدید، رضایت بقیه از آرای شما، باهاتون توی قبرتون نمیاد! اینقدر خودتون باشید و به خودتون بودن افتخار کنید که بقیه بدونن هر کاری هم که کنن "تو، تو میمونی". وقتی اونقدر برای خودتون محکم باشید که مردم نتونن شما و رفتار و نظرتون رو عوض کنن، خود به خود اتفاق میشید! اون موقع هر حرکت جدی و قابل ذکرتون میشه اتفاق مهم زندگی بقیه! باور کنید!
برچسب:
نویسنده: ایلیا امینی